डम्बर काजी र उनका छोराहरु - कन्था १ – दम

डम्बर काजी र उनका छोराहरु

(Dambar Kaji and his Sons)

कन्था १ – दम

एकदिन नगेन्द्रका पिता ठाँटिएर बहिर जान तम्सिए । भर्खरै सिइएको खरानी रंगको नयाँ दौरा सुरुवाल लगाए औ कान छोपेर गुटुमुटु पारि एक पुरानु गलबन्दी लगाए । घुडाँ सम्म आइपुग्ने पुरानो भुवा उठेको बाक्लो ओभरकोट लगाए । कालो जुत्ता र ढाका टोपी पहिरेर हातमा लट्ठी समातेर उनि सहर निस्किए ।

बिस्तारै बिस्तारै हिँड्दै उनि इन्द्रचोक आइपुगे । उनि नाजिकैको एउटा कपडा पसल अगाडी को सिँढीमा लौरो टेकेर बसे र बाटोमा ओहोर दोहोर गर्ने बटुवाहरु नियाल्न थाले । केहि बेर पछि एउटा सिरक डसना बनाउने मधिसे व्यक्ति आफ्नो तान ‘त्याइँ... त्याइँ...’ पार्दै बुधाकै छेउ आयो र उनकै समिपमा बस्यो  ।  बुढा त्यस मधिसेलाई क्वारक्वार्ती हेर्न थाले  । मधिसे भने आफ्नै सुरमा खल्तीबाट खैनी झिकेर मोल्न थाल्यो  । चुना सहित हालेर मालेको खैनीको पिरो राग बुढाको नाकको पोरामा पसे  । बुढालाइ खसखस भयो । नाक हातले रगड्दै बुढाले भने –

“त्यसलाई अलि उता लैजाउ ... अलि उता ...” ।

मधिसेले सायद बुझेन, बुढाकै मुखमा हेरेर खैनी मोल्न थाल्यो । बुढा नाक खुम्च्याउँदै रगड्दै थिए, एउटा पट्ठो विँडी तान्दै आएर बुढाको अर्को पट्टि छेउमा बस्यो  । बुढाले त्यस पट्ठोलाइ हेरेका मात्र के थिए, पट्ठोले सरर पारेर विँडीको धुवाँ छोड्यो  । बुढा निसासिए र खोक्दै मधिसे भए तर्फा फर्किए  । मधिसेले त झन् बुढाकै नाक छेउ हात ल्याएर मोलिरखेको खैनीलाइ ‘ढप् ढप्’ गर्यो  । खैनी र चुनाको धुलो बुढाको नाक भित्र छिर्यो औ बुढाले जोडले हाच्छ्यूँ गरे  । बुढाको हाच्छ्यूँले मधिसेको सब खैनी उड्यो  । तब जुरुक्क उठेर बुढा कराउँछन् -      

“के गर्या त्यो, के गर्या त्यो ? तेरो बाउलाइ मर्न खोज्या !?”

अचम्मित हुँदै मधिसे व्यक्ति कराउँछ –

“कैसन आदमी है, हमार सब खैनी चुना उडागिल और हमीको गालि करिल !?”

बुढाले फेरी एक जबर्जस्त हाच्छ्यूँ गरे र फन्किएर त्यहाँबाट हिँडे । बाटाभरि बुढाले चार पाँच पटक हाच्छ्यूँ गरे । जब बुढा घर पुगे, घरको ढोकाबाट छिर्नै लाग्दा माथि बार्दलीबाट कसैले धान राख्ने गरेको पुरानो जुटको बोरा जोडले झट्कार्यो । बोराको धुलो र राग सबै बुढा उपर खनियो औ बुढाको नाक सम्म पुगे । बुढाले फेरी हाच्छ्यूँ गरे र बोरा झट्कार्ने व्यक्तिलाइ आवेगमा सकिञ्जेलको बल झिकेर कराउन थाले । दमका पुराना रोगि बुढाको जिर्ण शरिरले धुलो, नाक रग्-रगाउने राग र कराई के थेग्थ्यो र ! कराउन थाल्दा नथाल्दै उनको स्याँ स्याँ बढि हाल्यो र उनि भर्याङको खुट्किलामा थ्याच्च बसे ।

इति । ०८-०९-२०६२ ।